Μερικές φορές η ζωή βεν ειναι πολύ ωραία γιατί εκεί που κάφεσαι και παίζεις στο βωμάτιο σου, χωρίς να κάνεις φασαρία έρχεται ο κύριος γιατρός και σου λέει.. μάζεψε τα παιχνιβια σου και έλα στο νοσοκομείο να βγάλουμε κάτι φησαβρούς απο τη κοιλιά σου. Ποιός τους έβαλε τους φησαβρούς μέσα; Και γιατι τους έβαλε μέσα στη βική μου κοιλιά και οχι στη βική σου ή στι κοιλιά του γιατρού; Η μαμά ειπε πως ίσως ήρφανε κατι πειρατες όταν κοιμόμουνα και κρύψανε το φησαβρό και βεν αφήσανε ούτε γράμμα. Άλλη φορά βεν φα κοιμάμαι τα βράβια...φα μένω ξύπνια και φα κοιμάμαι το πρωί. Όταν ο κύριος γιατρός έβγαλε τον φησαβρό εγώ βεν κατάλαβα τίποτα γιατί ήμουνα σε μια άλλη χωρα μακρινή και κοιμόμουνα πολύ βαφιά και βεν άκουγα τίποτα.. Ξύπνησα μετά απο βε ξέρω πόση ώρα και λίγο πονούσα και έβαλα τα κλάμματα και η μαμα είπε "πάει τώρα, τελείωσε". Ωραία τα λες όταν βε πονάς! Στο νοσοκομείο βεν ήταν πολύ ωραία, αλλά είχε και άλλα παιβάκια, αλλά βεν παίζαμε γιατί ήμασταν όλοι ξαπλωμένοι και τρώγαμε κάτι σούπες μπλιαααχ! και βεν μας έβωσαν ούτε ένα γαριβάκι, ούτε βρακουλίνια. Άμα είχε κανα πάρτυ καμια μέρα φα ήταν καλύτερα... γιατί άμα χορεύεις και τρως γαριβάκια και πίνεις πορτοκαλάβες με φουσκάλες, ξεχνάς το πόνο σου. |
