...έχει η καρβιά μου και η αγάαααπη μου καλοκαιράααακι, φυσάει ο μπάααατης στα όνειραααα μου λα λαλαλα λαλαλα λα λα! αυτο το τραγούβι μου το έμαφε μια φίλη της μαμάς που ήρφε χφες στο σπίτι με μια καπελαβούρα και κάτι μεγάλα γυαλιά για τον ήλιο και όλο έλεγε ουφ! και ουφ! και ξανα ουφ! και όλο έπινε νερό και έκανε αέρα με μια βεντάλια που είχε κάτι πουλιά πάνω.
Ρώτησε τη μαμά που φα πάμε βιακοπές και η μαμά είπε πως ακόμα βε ξέρει και ότι κάνει συζητήσεις και ότι μπορει να κάνουμε κάμπιν. Καμπιν είναι αυτό που έχεις μια σκηνή και πάς σε ένα μέρος με πολλούς ή λίγους ανφρώπους που έχουν και αυτοί σκηνές και μένετε εκεί και κάνετε μπάνιο στη φάλασσα και ανάβετε φωτιές και τρώτε ντομάτα με ψωμί και καμια φορά γίνεται πολύ φασαρία και βε μπορεις να κοιμηφεις γιατί κάποιοι παίζουν τις κιφάρες τους. Το κάμπιν έχει λίγο πλάκα γιατί καμια φορά βε ξέρεις πως φτιάχνεις τη σκηνή, αλλά λες ότι ξέρεις και προσπαφείς και ξαναπροσπαφείς και κλείνει η σκηνή και πέφτει στο κεφάλι σου και τότε λέει ο βιπλανός, άστο φα το κάνω εγώ γιατί ξέρω από το στρατό, αλλά λέει ψέματα γιατί στο στρατό όταν φτιάχνανε τις σκηνές αυτός έπινε φραπέβες... Όλα αυτά τα ξέρω από το μπαμπά που τα λέει στη μαμά για να μη νευριάζει όταν βε μπορεί να φτιάξει τη βική μας σκηνή. Ο μπαμπάς βε φέλει να κάνουμε κάμπιν, μάλλον επειβή στο στρατό έπινε φραπέβες και φέλει να πάμε στη Κρήτη σε έναν φίλο του που έχει σπίτι εκεί και έχει και παιβάκια και θα παίζουμε όλοι μαζί και το βράδυ φα τρώμε καρπούζι στη βεράντα. Η μαμά είπε να το σκεφτούμε και ότι είναι ωραία ιβέα, αλλά και το κάμπιν φα μας φέρει κοντά στη φύση και σου βίνει την αίσφηση της ελευθερίας. Αυτά είναι λίγο ακαταλαβίστικα που λέει, αλλά εμένα βε με νοιάζει γιατί όπου και να πάω φα κάνω βουτιές και φα πιάνω ψάρια, μπορεί και καρχαρίες και μπορει να πάρω κανα μετάλλιο στη κολύμπηση γιατί είμαι και πολύ πρώτη!
|