μικρό κορίτσι με τα βήματα χαμένα, τυχαία γόνατα ξεκούρασαν τα οστά μου, μα πάντα θα 'ρχομαι απ' το άπειρο σε σένα, με το χαμόγελο σου στη ματιά μου.

μέσα από τόσα τραύματα υπάρχω, σαν πέτρα σκοτεινή μες το νερό...